Mijn liefde voor verloren-gevonden-verhalen heeft er waarschijnlijk alles mee te maken dat ik zelf door de jaren heen al heel wat spullen ben kwijtgeraakt: truien, sleutels, zonnebrillen, handschoenen, mutsen, boodschappentassen met boodschappen, boodschappentassen zonder boodschappen, bibliotheekkaarten, bibliotheekboeken, andere boeken, half uitgeschreven artikelen, de kat van de buren (terwijl zij een weekend weg waren), een tent, een rode rugzak, mijn auto (altijd weer teruggevonden, maar soms in een heel andere straat dan waar ik hem zeker weten de avond daarvoor had geparkeerd) en ongelooflijk, ontelbaar, ontiegelijk veel sokken.*
Hoe onwaarschijnlijker de omzwervingen van verloren voorwerpen, huisdieren of personen voordat ze weer veilig terugkomen, hoe mooier het verhaal. Precies dat soort verhalen wil ik op deze plek verzamelen. (12-12-08)
* Wat gebeurt er toch in wasmachines dat terwijl je er twee sokken ingooit en de deur stevig dichtdoet er toch altijd ééntje weet te ontsnappen? Ergens ter wereld moet een plek zijn waar al die eenzame sokken zich verzamelen, een sokkenstuwmeer waar je in kan verdrinken.
